Bir kaç gündür köpüşlerimle çılgınca yürüyoruz, geziyoruz, koşuyoruz.
Patilerimize kara sular inene kadar dolaşıyoruz. Yetmiyor evde tepişiyoruz.
Bahar geldi ya kışın mayışıklığını atıyoruz üstümüzden...
Sonuç; yorgun, itaatkar, mutlu köpüşler oluyor. İşime yarıyor.
Bunca egzersiz sonunda bir dediğimi ikiletmeyen bıcırıklarım oluyor.
Köpüşlü olmanın en büyük sorumluluğu
